„Mamy zdjęcia z produkcji” — słyszymy to na każdym pierwszym spotkaniu. Po obejrzeniu folderu okazuje się, że to dwa szerokie ujęcia hali z 2019 roku, robione bez kompozycji, w słabym świetle. Z tego nie da się zbudować ani jednej kampanii performance, ani spójnego social media. Dobra biblioteka produkcyjna to minimum 14 typów ujęć — każdy z nich pracuje na inną komunikację.
Cztery ujęcia kontekstowe
Pierwsza kategoria to szerokie ujęcia hali — kompozycje, które pokazują skalę operacji. Wykorzystanie: hero strony, reklamy LinkedIn, raport roczny. Druga — fasada zakładu w godzinie błękitnej. Trzecia — strefa załadunku w ruchu. Czwarta — biuro inżynieryjne z monitorami CAD. Każde ujęcie powinno istnieć w trzech proporcjach.
Sześć ujęć procesowych
Kategoria kluczowa dla performance: detale linii produkcyjnej w pracy, ręka operatora przy kontroli jakości, iskry przy spawaniu, materiał wchodzący do prasy, element schodzący z taśmy, finalna kontrola wymiarowa. To są ujęcia, które w reklamach Google Ads i Meta zatrzymują scroll, ponieważ pokazują konkret, a nie pojęcie.
Cztery ujęcia ludzkie
Ostatnia kategoria — portrety wertykalne brygadzisty, mistrza zmiany, inżyniera procesu i dyrektora zakładu. Wykorzystanie: cytaty na stronie, posty pracownicze, kampanie employer brandingowe i materiały korporacyjne dla kontrahentów zagranicznych. Te zdjęcia odpowiadają na pytanie „kto za tym stoi?” — pytanie, które każdy decydent B2B zadaje sobie, zanim wyśle zapytanie ofertowe.